Foto van  van Lucie Evers

LUCIE EVERS

Partago, De Natuurfrituur, Ecobitch,...

De duizendpoot die zowel manager als kok is, die zowel strateeg als uitvoerder is, die zowel onthaalmoeder als planner is. De duizendpoot die mij heeft verrast en overtuigd.

De ontmoeting

Plaats van het gebeuren: het restaurant Lokaal, een gesprek met Eveline van More Than Meatless. Toen ik afscheid name van Eveline om richting 'thuis' te gaan, sprak Lucie mij aan. Ik kreeg een kaartje aangeboden van Partago vergezeld met de melding 'ik doe nog veel meer zaken'. 'Thuis' vroeg ik Google-man om één en ander na te kijken en dit resulteerde is een ellenlange lijst van interessante nieuwsjes over deze gedreven dame. Hetgeen mij bijna dreef tot de wanhoop omdat ik voelde dat de gangbare tijd van 1 uur interview ruim onvoldoende zou zijn.

Theoretisch en praktisch tegelijkertijd

Lucie spreekt vanuit twee kaders. Het theoretische kader over samenwerkingsverbanden en sociale inzet. En het praktische kader over het opzetten van projecten en het enthousiasmeren van medewerkers. Het was dus laveren van het ene naar het andere. Ik wou geen theorie brengen naar de buitengekenders, daarvoor zijn er de boeken en het internet. Ik wou haar als persoon belichten en haar boodschap uitpuren tot de essentie. Haar essentie bleek het opklimmen op de sociale ladder. Iedereen kan binnen zijn eigen mogelijkheden iets bereiken in het leven.

Lucie: "Ik ben een 'elevator girl' (een liftmeisje), ik stijg en ik ga naar het meest abstracte, filosofische, bedrijfsstrategische, met kapitaal en al die 'tschik en tschak'. En dan daal ik helemaal af en dan sta ik met mijn pappenheimers tussen de frieten en het vet. Ik heb trouwens in mijn leven alle sociale lagen doorploeterd. Ik gebruik dikwijls de uitdrukking: ik ben ook een migrant. Ik heb mij steeds in elke nieuwe sociale klasse moeten aanpassen."

Sociale groei

Van de onderste ladder van de maatschappij naar de hoogste. Is dat is een mythe of juist niet? Is Lucie Evers een toonbeeld? Kan iedereen opklimmen en alsdusdanig uit de armoede opstijgen? Lucie: "Ja en nee. Je moet de sociale context meenemen. Vergelijk: Een meisje in de bergen van Afghanistan met een IQ van 136 die enkel de Koran heeft als studieboek en een meisje dat geboren wordt in New York met een IQ van 60 maar de ouders zijn beiden advocaat. In dit laatste geval mag men doen wat men wil, wat er niet in zit, komt er niet uit. Wat ik hiermee bedoel is dat zowel het IQ er moet zijn en tegelijkertijd de sociale context."

Het plafond

Lucie heeft een duidelijk beeld over vele thema's. Ze heeft de thema's bestudeerd en heeft ze toegepast in de praktijk. Kansarmoede bijvoorbeeld. Lucie: "Kansarmoede is een creatie van het systeem. Mensen die in de laagste laag van de maatschappij zitten, gaan dikwijls jammeren omdat ze bepaalde kwaliteiten niet hebben. Mijn visie is dat je je zwakten moet leren beheren en dat je je sterke kanten moet inzien en ontwikkelen. Die zwakten zoals 'ik ben niet mooi en ik pas daar niet', daar zou je te veel energie in steken om ze aan te pakken. Meestal is er een mentor of iemand in je omgeving die je wijst op je sterke punten. Meestal kende je die nog niet. De mentor geeft je de stimuli en dan ben je vertrokken op de heerlijke reis van sociale migratie."

Erkenning door de ander

Lucie: "Je bestaat bij gratie van de erkening in de ogen van de ander." Eén van de gevleugde uitspraken van Lucie tijdens ons gesprek. Een sterke zin die wel eens de kern van de mens zou kunnen blootgeven. We zijn sociale wezens, we hebben elkaar nodig. Die ander is een weerspiegeling en die ander draagt bij hoe jij jezelf voelt. Die ander bepaalt mee welke plaats je toebedeeld krijgt in de maatschappij. Lucie: "We hebben geleerd dat we nooit tevreden mogen zijn met hetgeen we hebben. We worden zelfs opgejaagd om meer te zijn dan we kunnen zijn. Mijn doel is om dit om te draaien. Ik creëer psychologisch veilige omgevingen. Want binnen die omgeving kan iedereen zich spiegelen een elkaar. En in die kleine veilige omgeving is er erkenning. Vanuit dat gevoel van 'erbij horen', kan iemand starten aan de reis van sociale groei."

De settings van Lucie

Lucie heeft ondertussen al een reeks van settings op de wereld gezet. De Natuurfrituur, samenwonen in de Tinkstraat, Partago, open tuin, enz... Is Lucie dan niet de maker van een 'spiegelpaleis'? Een plaats met vele veilige groepen, waar mensen zichzelf kunnen thuisvoelen, een broednest van zelfreflexie en uiteindelijk een ideaal kader voor geluk? Lucie: "Het is waar dat ik de manager ben van dat 'spiegelpaleis', zoals jij dat benoemt. Ik ben een leider maar dat vergt ook ultieme dienstbaarheid naar je mederwerkers. Als je niet dienstbaar kunt zijn, dan kan je geen goede baas zijn. Eén van mijn voorbeelden is Sint Franciscus, dat is eigenlijk 'nen coole tip'. Toen ik overnachtte in een Clarissenklooster in Frankrijk, zei een zuster tegen mij dat Sint Franciscus de patroonheilige is van de 'ecologisten'. Maar ook Nelson Mandela en Ghandi staan op mijn lijstje, mensen die op een nederige manier een voorbeeld hebben gesteld."

Je voelt dit al aankomen. Ik kan blijven schrijven. We geven nog enkele sterke uitspraken van Lucie en nodigen jullie uit om naar één van haar initiatieven te gaan en haar veilige omgevingen, haar spiegelpaleis te leren kennen. Wie weet pas jij daar ook wel in.

Wistjedatjes & Links

  • Quote 1: "Als je niemand bent in de ogen van de ander, als je geen rol krijgt toebedeeld in de maatschappij, dan voelt elke sterke figuur in je omgeving aan als een bedreiging."
  • Quote 2: "Ik bedoel met cultureel niet 'bloemkool met kaassaus'. Het gaat over de mate waarin je voor jezelf culturele patronen hebt herkend. Hoe meer bagage dat je hebt opgebouwd over andere culturen, hoe meer je de eigen cultuur kan omarmen en beschrijven."
  • Quote 3: "Mijn bron van energie komt van een geweldadig kader uit het verleden. Maar je moet die energie ombuigen tot een constructief werkkader. Werken aan die negatieve ervaringen is niet het punt. Het aanvaarden van je verleden is de basis van jouw evolutie."
  • Quote 4: "Ik bedrijf de twijfel als de liefde, elke dag maar zonder om te vallen. Twijfel is een intellectuele plicht. Je moet de dingen in vraag stellen. Als je ophoud met het twijfelen, dan ontstaan dogma's."
  • Quote 5: "Ik heb de strijd met het systeem 'tot de tanden toe gewapend' geleverd. En nu moet ik stilaan ontwapenen omdat een deel van het doel is bereikt. Weet je: de strijd is niet meer nodig, ik mag er zijn, ça va."
  • Quote 6: "Het uitleggen werkt veel minder dan voorleefgedrag. Ik verkondig niet, ik leef voor, ik geef een voorbeeld. Dat heeft veel meer impact op de veranderingen die Gent zal moeten doorgaan."
  • Quote 7: " Ik was eerst activist, dan was ik 'educatief' gericht (ik zal het een keer gaan uitleggen), en uiteindelijk ben ik 'marketeer' geworden. Ik heb geleerd doorheen de tijd dat je je ideeën moet vorm geven, in de markt zetten, aanprijzen."